

We now offer a subscription for just 10 cents a day**h1>
You will always enjoy the full version of Mp4Gain with all its features and benefits.
For just 10 cents a day*
*Unlimited FULL version of Mp4Gain, billed $US12.50 Quarterly (+ $5 USD one time subscription payment JUST in the first payment).
All other payments will be just $3.12 per month, billed quaterly.
That's only 10 cents per day!
CLICK TO PURCHASE
THIS PRICE ONLY LASTS FOR A FEW DAYS
For just 10 cents a day*

Codecs zijn niet alleen beschikbaar voor video, maar ook voor audio en afbeeldingen. Als de software bijvoorbeeld een videobestand moet maken, gebruikt het een codec voor video en audio en maakt er een videobestand van.

Wat zijn codecs?
Codecs, zoals hun naam suggereert, coderen (Duits = “coderen” of “vertalen”) en decoderen (“decoderen”) informatie. Het Engelse woord codec betekent een systeem van regels of afspraken. De oorsprong is te vinden in de Engelse woorden En code (codering) en De code (decodering). De codec “vertaalt” een video van het ene formaat, dat het origineel of een reeds gecodeerd formaat kan zijn, naar andere videoformaten en vice versa.
De taak van de codec is om te “weten” hoe de gegevens worden gecomprimeerd en hoe deze kunnen worden hersteld (= opnieuw afgespeeld). Afspeelsoftware en programma’s, bijvoorbeeld Windows Media Player of de gratis te gebruiken, draagbare VCL-speler, profiteren van codecs.
Vaak kan het automatisch de codec in een bestand herkennen en de juiste codec vinden om het af te spelen. Of anders gezegd: zolang een speler de codec herkent en er toegang toe heeft, kan hij het bijbehorende bestand afspelen. In dit geval kan de gebruiker geen verschil maken in welk videoformaat een videobestand beschikbaar is.
Een professionele video of film is nooit gebonden aan een specifieke compressiemethode of videocodec en formaten. Afhankelijk van de toepassing (distributie op tv, zoals webinhoud of op Blu-Ray Disc), kan een film of video in veel verschillende vormen verschijnen.
Vanuit technisch oogpunt is een codec een paar algoritmen die digitale gegevens coderen of decoderen.
Techprofessionals zullen ontdekken dat sommige van de indelingen in dit artikel codecs worden genoemd, maar strikt genomen geen codecs. In strikte zin wordt een codec alleen gedefinieerd als een codec als er aan de ene kant een encoder is en aan de andere kant een decoder als “tegenhanger”. Als het alleen is gecodeerd of alleen gecomprimeerd, of vice versa, alleen gedecodeerd of alleen gedecomprimeerd, komt dit niet overeen met de wetenschappelijke definitie van een codec. Dit onderscheid wordt echter genegeerd in alledaagse videoformaten.
Codecs bepalen hoe gegevens worden gecomprimeerd.
Wat betekent compressie?
Met de huidige technologiestandaarden is de beeldinformatie van een gemiddelde high definition-film minimaal 131 GB, zonder geluid. Door deze hoeveelheid gegevens kan een film niet op een in de handel verkrijgbaar gegevensmedium (video-dvd, Blu-ray-schijf) passen.
Hoe kleiner de hoeveelheid gegevens in een videobestand, hoe gemakkelijker het is om dat bestand te streamen, te bewerken of op te slaan. Tegelijkertijd mag de kwaliteit van een film of video niet zichtbaar worden verminderd. Daarom gebruiken compressie-algoritmen geavanceerde mechanismen en vereenvoudigen en vatten ze de gegevens samen. Vanuit algoritmisch oogpunt wordt de “minst belangrijke” informatie niet opgeslagen. Ze gaan verloren tijdens het compressieproces en kunnen niet meer worden herbouwd door decompressie.
De nieuwere codecs bereiken sensationele compressiepercentages tot 1: 500. Oudere videocompressiemethoden, die tegenwoordig nog steeds worden gebruikt in de vorm van oudere codecs, kunnen daarentegen ‘slechts’ waarden behalen van 1: 5 (= 100 keer erger!).
Videocompressie is afkomstig van de compressie van een enkel beeld (de zogenaamde compressie van stilstaande beelden). Codecs voor compressie van één afbeelding optimaliseren elke afbeelding afzonderlijk en de een na de ander. Moderne videoformaten halen dus een compressieverhouding van 1:10 op alle video’s.
Nieuwere codecs hebben dit proces geoptimaliseerd: ze gebruiken overeenkomsten tussen afzonderlijke deelbeelden waar ze ook zijn, wat resulteert in een enorm besparingspotentieel met 25 afzonderlijke beelden per seconde. Dit is ook terug te zien in de compressiesnelheden, die met de nieuwe methoden ruim boven de 1: 100 liggen, en dit met weinig kwaliteitsverlies.
Videocodering en compressieprocessen voor videoformaten zullen alleen door de markt worden geaccepteerd als een zo groot mogelijke groep gebruikers er gebruik van kan maken. Dat is de reden waarom er niet alleen codecs zijn gemaakt door wereldwijde bedrijven zoals Microsoft en Apple, maar ook codecs die zijn gestandaardiseerd door internationale organisaties. De bekendste instantie van dit type is de Moving Expertes Group (MPEG). Goed om te weten: omdat MPEG samenwerkt met bijvoorbeeld de International Telecommunication Union (ITU), kennen samenwerkende partners verschillende namen toe aan identieke procedures. Dit is de reden waarom H.264, MPEG-4 AVC, MPEG-4 / Part 10 of ISO / IEC 14496-10 hetzelfde formaat hebben.
